وودبال (woodball) محدودیت سنی ندارد و افراد از کودکی تا کهنسالی هم می توانند این ورزش را انجام دهند و حتی در سطوح بالاو تیم های ملی هم حضور داشته باشند. انجام این بازی در زمین های چمن، ساحلی و حتی روی شن امکان پذیر است و قوانین آن این امکان را می دهد که به صورت گروهی و فردی به این بازی پرداخت.
تجهیزات و وسایل وودبال شامل ۳ بخش است: توپ، چوب وودبال و دروازه.
زمین وودبال هم متشکل از ۱۲ زمین با ابعاد قانونی است که مجموع طول آنها باید بیش از ۷۰۰ متر باشد. به طور کلی سطح زمین و محدوده قانونی بازی باید صاف و یکنواخت باشد. عرض هر زمین بازی باید طبق عوامل طبیعی و خصوصیات طبیعی زمین طراحی شود، اما باریکی آن نباید کمتر از ۳ متر و بیشتر از ۱۵ متر باشد. از نظر طول زمین بازی از ۵۰ متر به پایین فواصل کوتاه نامیده، بین ۵۱ تا ۸۰ فواصل متوسط و بین ۸۱ تا ۱۳۰ فواصل طولانی نامیده می شود. در زمین های ۱۲ تایی حداقل ۲ زمین با فواصل طولانی و ۲ زمین با فواصل کوتاه وجود دارد. در ضمن حداقل ۴ زمین منحنی هم هست.

یک مسابقه وودبال به ۳ شکل برگزار می شود:
۱- مسابقه های انفرادی: رقابت یک نفره به عنوان رقابت فردی و واحد
۲- مسابقه های ۲ نفری: رقابت ۲ نفره به عنوان رقابت فردی و واحد
۳- مسابقه های تیمی: یک تیم با ۴ تا ۶ نفر بازیکن به عنوان یک تیم رقابتی

روش مسابقه ها هم بر ۲ اساس است:
۱- رقابت بر اساس خطاها: بازیکنی که ۱۲مرحله را تمام کرده با کمترین خطا برنده خواهد بود.
۲- رقابت مرحله ای: بازیکنانی که بیشترین مرحله از ۱۲ مرحله را برنده شده باشند، با کمترین خطا برنده خواهند بود.

منبع: magiran